IDEOWE DEKLARACJE

2

 

W deklaracjach ideowych przywódców tych państw w zawikłany, a niekiedy dramatyczny, sposób splatają się ze sobą dwie dążności: wielkiej modernizacji zastanej rzeczywistości w imię ideałów i wzorców wyniesionych z tradycji europejskiej oraz za­chowania własnej tożsamości kulturowej niejednolitej w swym tworzy­wie, a niezbędnej dla ukonstytuowania nowego narodu. Śledząc burzliwe dzieje krajów Trzeciego Świata, spostrzegamy także ewolucję ich myślenia politycznego. Analizy jej całości nie można ograniczać do spostrzeżenia, że funkcjonowanie tych systemów naj­częściej prowadzi do negacji w praktyce idei liberalnej demokracji. To, niestety trafne, spostrzeżenie w odniesieniu do większości tych państw nie wyjaśnia istoty problemu. Nie negując wartości i potrzeby demo­kracji parlamentarnej dla trzecioświatowych społeczności, trzeba dziś uznać, że istota problemu polega na czym innym. W przekonaniu przywódców tych państw tkwi ona w konkretnych osiągnięciach uzyskanych przez te państwa w walce z nędzą i zacofaniem, a nie w doskonaleniu praktykowania ideałów demokracji wedle europejskich wzorów. Ta, zdaniem pewnych badaczy, słuszna myśl niesie jednak w sobie zasadnicze niebezpieczeństwo. Pojawia się ono w chwilii, gdy przywódcy państw Trzeciego Świata zaczynają uważać, że potrzeby bądź osiągnięcia związane z walką z nędzą i zacofaniem uprawniają ich do całkowitej rezygnacji z budowania i poszanowania idei i instytucji demokracji.Do końca lat osiemdziesiątych nieliczne kraje Trzeciego Świata dokonały ostatecznego wyboru między kapitalizmem a socjalizmem w ujęciu marksistowskim na rzecz tego ostatniego. Wydarzenia, które nastąpiły po 1989 r. pozwalają przypuszczać, że ten wybór może okazać się nieostateczny.

Hej! Mam na imię Jadwiga i z zawodu jestem prawnikiem. Bardzo dużo osób przychodzi do mnie ze swoimi problemami z innymi ludźmi, wiec zauważyłam, ze jest to dość spory problem. Dlatego założyłam tego bloga, aby dzielić się z Wami wszelkimi niezbędnymi informacjami!